ლევან ჩოღოშვილი სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში (1970–1976) და 1973 წელს გახდა ცნობილი „არაოფიციალური“ არტისტი, რომელიც რეგულარულად მონაწილეობდა იატაკქვეშა გამოფენებში. თავიდანვე მისი შემოქმედება კონცეპტუალურად და პოლიტიკურად უპირისპირდებოდა საბჭოთა იდეოლოგიას.

ის ხშირად იყენებდა საბჭოთა პერიოდამდელ დოკუმენტებსა და ოჯახურ ფოტოებს თავისი შემოქმედების საფუძვლად, რაც ყველაზე მეტად გამოიკვეთა მის ცნობილ 1973 წლის სერიაში — „ნახატები ფოტოებიდან“. ის ასევე იკვლევდა ძალაუფლების, ეროტიზმისა და მე-17 საუკუნის საქართველოს ისტორიის თემებს ისეთ მნიშვნელოვან ნამუშევრებში, როგორიცაა „ვენერა და მარქსი“ და „არაგვის ერისთავის, ზურაბის მკვლელობა“.

თავის პოლისტილისტურ სერიაში „განადგურებული არისტოკრატია“ (1973–1989), ჩოღოშვილმა გააერთიანა მსოფლიო ხელოვნების სხვადასხვა ტრადიცია — სპარსული მინიატურებიდან მოდერნიზმამდე. 1985 წლამდე ოფიციალური გალერეებისგან მალული ეს პერსონაჟები ერთგვარ „უმჟამობაში“ არსებობენ, რაც ასახავს მხატვრის უნიკალურ, სუბიექტურ მიდგომას ისტორიული მეხსიერების ასახვისადმი.